This site uses cookies

We use the information stored by cookies for statistical purposes and to adapt the site to individual needs of users. Cookies may also be used by research companies we cooperate with and suppliers of multimedia applications. You may change cookie settings in your web browser.

Using the website without changing the settings for cookies means that they will be saved in the device memory. For more information see our Cookies policy.

close

Current issue:

Current issue

Back

angielskipolskiniemiecki

angielski
Succot - the Autumn Harvest Festival

The Jewish year has five significant festivals based on the Bible. Three of them are pilgrim festivals: Pesach (Passover), Shavuot (Pentecost) and Succot (Tabernacles), and the remaining two are of a penitential character: Rosh Hashanah (New Year) and Yom Kippur (the Day of Atonement). In addition, Hanukkah (the Festival of Lights) is celebrated joyfully, as well as the carnival festival of Purim (the Festival of Lots). On the completion of the annual cycle of reading of the Torah, Simchat Torah (Rejoicing of the Law) is celebrated. However, it is the Sabbath that is the most important for a religious Jew. This is so, because God himself ordered the Jews to celebrate one day of rest a week and to refrain from any work.
The pilgrim festivals, which refer to historical events commemorating the exodus of the Jews from Egypt, are also harvest festivals – Pesach and Shavuot are connected with the early harvest, and Succot, also known in Poland as Kuczki, is associated with the autumn harvest, and is usually celebrated at the end of September or in October. It starts on the 15th day of the month of Tishri. In Israel it is celebrated for eight days and in the Diaspora for nine. This is the feast of tabernacles, which are constructed in the homes of religious Jews in courtyards, gardens, and even on roofs, terraces and balconies, provided that the climate allows for it, as it does for instance in Israel. The tabernacle or succah is reminiscent of the type of booths in which the ancient Israelites lived during their wandering in the desert after the Exodus from Egypt. These shelters, in which meals are consumed throughout the festival period, have ceilings made of greenery or are not topped at all, to leave the stars visible, thus recalling the shelters built hastily in the desert at the time of the Exodus. Only men eat there, and they often stay there for the night. Naturally, the succah is also a place for prayer, and the biblical prophets are symbolically invited to participate in the meals. On each day of Succot, except for the Sabbath, the bimah in the synagogue is walked around and during this walk a bunch made of four species of plants is carried and shaken. The seventh day is marked by a special synagogue service, the Hoshana Rabba, in which seven circuits around the bimah are made and the worshippers strike the floor with willow twigs. Succot ends with Shemini Atzeret, during which the ceremony of Simchat Torah takes place, which marks the end and the beginning of the year of reading the Torah. The last fragment of the Torah is read out and immediately after it the first fragment, commencing a new annual cycle.

polski
Jesienne święto plonów, Sukot

Żydowski rok zawiera pięć ważnych świąt opartych na Biblii. Trzy z nich to święta pielgrzymie, Pesach, Szawuot i Sukot, dwa zaś to święta pokutne Rosz-ha Szana i Jom Kipur. Ponadto radośnie obchodzi się święto świateł zwane Chanuka oraz karnawałowe święto Purim. Na zakończenie rocznego cyklu czytania Tory obchodzi się także święto Simchat Tora. Najważniejszym jednak dniem jest dla pobożnego Żyda szabat, ponieważ sam Bóg nakazał święcić jeden dzień w każdym tygodniu i odpoczywać powstrzymując się wtedy od jakiejkolwiek pracy.
Święta pielgrzymie, związane z wydarzeniami historycznymi upamiętniającymi wyjście Żydów z Egiptu są także świętami plonów – Pesach i Szawuot wiążą się z wczesnymi żniwami, zaś święto Sukot lub jak nazywano je w Polsce Kuczki, upamiętnia zbiory jesienne i zazwyczaj wypada w końcu września lub w październiku, rozpoczynając się piętnastego dnia miesiąca tiszri. W Izraelu obchodzi się je przez osiem dni, zaś w diasporze przez dziewięć. Jest to święto szałasów budowanych w pobożnych domach żydowskich w podwórkach, ogrodach a nawet na dachach, tarasach, balkonach o ile klimat jak np. w Izraelu, na to pozwala. W namiotach z ażurowymi jedynie nakryciami lub bez zadaszeń, które swoją prymitywną konstrukcją nawiązują do budowanych pośpiesznie szałasów na pustyni podczas żydowskiego exodusu z Egiptu, spożywa się przez okres świąt posiłki. Uczestniczą w nich jedynie mężczyźni, spędzający często w owych szałasach także noce. Oczywiście pobytowi w tzw. sukach towarzyszą modlitwy. Zaprasza się także symbolicznie do wspólnego biesiadowania biblijnych proroków. W każdym dniu Sukot prócz szabatu, w synagodze obchodzi się bimę trzymając i potrząsając pękiem złożonym z czterech gatunków uprawianych roślin. W siódmym dniu odprawia się obrzędy Hoszana Raba, okrążając synagogę siedmiokrotnie i bijąc o ziemię wierzbowymi rózgami. Sukot kończy Szmini Aceret podczas którego odprawia się ceremonię Simchat Tora, kończącą i rozpoczynającą nowy rok czytania Świętej Księgi. Odczytuje się ostatni fragment Tory a zaraz po nim, pierwszy fragment nowego, rocznego cyklu.

niemiecki

Auf den frühen Herbst fällt das jüdische Pilger- und Erntedankfest Sukkot. Fromme Juden bauen Zelte in Innenhöfen, auf Terrassen und manchmal sogar im milden Klima auf den Dächern. In diesen nehmen die Männer während der acht Festtage ihre Mahlzeiten ein und manche schlafen sogar dort. Die Zelte mit durchbrochenen Dächern, manchmal aus Zweigen oder Laub gebaut, erinnern mit ihrer primitiven Konstruktion an die Laubhütten, die die biblischen Juden in der Wüste errichteten, als sie aus Ägypten flohen.
In den Laubzelten beten die Männer, diskutieren und laden sogar symbolisch die biblischen Propheten zu Tisch ein. Zum Abschluss des Laubhüttenfestes, das in Polen oft Kuczki genannt wird, wird Schmini Azeret begangen, bei dem das letzte und kurz danach das erste Fragment der Tora vorgelesen wird. Auf diese Weise wird der Zyklus der Lesung des Heiligen Buches in der Synagoge gleichzeitig beendet und neu begonnen. Dieser Ritus wird Simchat Tora genannt und stellt ein getrenntes Fest dar.

Information published at 1 October 2007