Walking through the streets of old Cracow, warm as a result of the heat of the July sun, we seldom realise that we can find an oasis, cool, calm and green, just behind the wall that we are passing. It is possible to receive permission to enter at the gate of the garden in question and thus to enjoy the unique charm of a monastery garden. There are about 30 such places in the centre of Cracow, each within the area enclosed by what today might be called the inner ring road.. They were created at different times, beginning in the Middle Ages, but always in compliance with the latest European trends in the art of gardening. For instance, the beautiful flower garden in the Franciscan Monastery is known to date from 13th century.
In general, these gardens are around a hectare in size although some are much larger, e.g. the garden at the Lazarist Monastery in ul. Stradom, which covers about 3 ha.. The gardens exist both in those monasteries that were founded within the city walls as well as in those constructed outside the walls but which were later incorporated into the developing city in 19th century. ‘At present they are not well known, but at the same time they are significant green lungs for the city’, says Prof. Anna Minakowska from the Landscape Architecture Institute of the Cracow University of Technology (Politechnika Krakowska).
Although the gardens of Cracow’s monasteries are certainly not as impressive as their counterparts in the Mediterranean, in a way this is due to the many historical disasters, which have resulted in their negligence, but also it is related to the Polish climate, where the winters are too severe for many delicate plants. ‘But these gardens have a lot of charm and interest, and delight foreign specialists’, explains Prof. Minakowska. Such gardens are rarely open to visitors, but when passing a Carmelite, Bernadine or Pauline Monastery it is always worth knocking on the gate and asking permission to enter. In most cases, the monks are kind enough to let us into their green and calm oasis. (b)

Kiedy spacerujemy nagrzanymi lipcowym słońcem ulicami starego Krakowa rzadko zdajemy sobie sprawę, że tuż za sąsiednim murem znaleźć możemy prawdziwą oazę chłodu, spokoju i zieleni. Wystarczy wyjednać zgodę na furcie by choćby przez chwilę cieszyć się niepowtarzalnym urokiem klasztornych ogrodów. W centrum Krakowa, czyli w jego części zamkniętej tzw. drugą obwodnicą, takich miejsc jest około trzydziestu. Powstawały przez wszystkie epoki począwszy od średniowiecza, zawsze zgodnie z aktualnymi trendami w europejskiej sztuce ogrodowej. Już w XIII wieku piękny ogród kwiatowy istniał np. przy klasztorze franciszkanów.
Zwykle mają ok. hektara powierzchni, choć bywają też znacznie większe jak ogród przy klasztorze misjonarzy na Stradomiu liczący ok. 3 hektarów. Można je odnaleźć przy założeniach klasztornych znajdujących się kiedyś w obrębie dawnych miejskich murów obronnych jak i klasztorów wzniesionych na terenach za murami, a potem wchłoniętych przez rozwijające się w XIX wieku miasto. – Dzisiaj stanowią mało znane, ale bardzo ważne zielone płuca miasta – mówi prof. Anna Minakowska z Instytutu Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej.
Ogrody przy krakowskich klasztorach nie są z pewnością tak imponujące jak podobne tereny w basenie Morza Śródziemnego. Wynika to po części z historycznych kataklizmów, które prowadziły do zniszczenia czy zaniedbania tych miejsc, ale także z polskiego klimatu, z zimami zbyt surowymi dla wielu delikatnych roślin. – Mają jednak wiele uroku i rozwiązań, którymi zachwycają się zagraniczni specjaliści – tłumaczy prof. Minakowska. Zwykle takie ogrody są rzadko otwierane dla publiczności. Kiedy jednak przechodzimy koło klasztoru karmelitów, bernardynów czy paulinów warto zastukać do klasztornej furty z prośbą o zezwolenie na wejście. Zwykle można liczyć na życzliwość zakonników, którzy wpuszczą nas do swoich oaz spokoju i zieleni.

Wenn wir auf den von der Julisonne erwärmten Straßen des alten Krakaus spazieren gehen, sind wir uns selten dessen bewusst, dass man dicht hinter der Nachbarmauer eine echte Oase der Kühle, der Ruhe und des Grüns finden kann. Es genügt bereits, eine Zustimmung an der Pforte zu erwirken, um sich, wenn auch nur ein Weilchen, an der einmaligen Schönheit der Klostergärten zu erfreuen. Im Zentrum der Stadt, das heißt in dem von der zweiten Ringstraße umschlossenen Teil, gibt es etwa dreißig solche Orte. Die Gärten sind durch alle Epochen, angefangen im Mittelalter, immer in Übereinstimmung mit den aktuellen Trends der europäischen Gartenkunst angelegt worden.