This site uses cookies

We use the information stored by cookies for statistical purposes and to adapt the site to individual needs of users. Cookies may also be used by research companies we cooperate with and suppliers of multimedia applications. You may change cookie settings in your web browser.

Using the website without changing the settings for cookies means that they will be saved in the device memory. For more information see our Cookies policy.

close

Current issue:

Current issue

Back

angielskipolskiniemiecki

angielski
Kraków Bids Farewell to Andrzej Wajda

Kraków Bids Farewell to Andrzej Wajda Andrzej Wajda, the best known Polish film director in the world and an Oscar winner for lifetime achievement, was in good health when he celebrated his 90th birthday only a few months ago. His latest film, ‘Afterimages’, had been shown at the Film Festival in Gdynia and it soon became apparent that it was in the running for an Oscar in the category of non-English films. Yet unexpectedly, sad news came on 9th October: Andrzej Wajda had passed away. He was buried in the Salwator cemetery in Kraków, the city to which he had been so strongly attached since the days of the Nazi occupation, and a multitude of people came to bid farewell to the artist.
Andrzej Wajda was born in Suwałki in north-eastern Poland. He came to Kraków during World War II and stayed with relatives. However, as a member of the underground Home Army (Armia Krajowa) he had to remain in hiding. After the war, he studied at the Academy of Fine Arts in Kraków, but he discontinued his course when he started to doubt his talent for painting. At this point, he took the decision to study film directing at the Film School in Łódź.
His career as an independent film director began in 1955 with ‘Generation’ (‘Pokolenie’), a film within the poetics of socialist realism. Subsequently, he shot more than 40 feature films and is considered to have had a major impact on the development of Polish cinematography. That said, Poland’s history, especially its recent history, was Wajda’s main focus and an area with which he was fascinated – many of the themes in his films originated from this interest. However, Andrzej Wajda was a lucky, or maybe simply an exceptional, artist, who moved audiences and triggered nationwide discussions, never leaving a viewer indifferent. Apart from film making, the director was engaged in public life. Before 1989, he supported the anti-communist opposition and after 1989 he was a senator.
‘Sewer’ (‘Kanał’), set during the Warsaw Uprising in 1944, brought him worldwide success in 1956. This was followed by numerous other films, many of which found a permanent place in the history of world cinema, and led to the director gaining many major film awards. In addition to the said Academy Award (2000), he won, amongst others, the Palme d’Or at Cannes (1981), the Golden Lion in Venice (1998), and the Golden Bear in Berlin (2006). He was decorated in many countries of the world, receiving the Order of the White Eagle in Poland.
Artistically speaking, Andrzej Wajda was extremely prolific. As noted, his filmography includes many outstanding films such as, amongst others, the aforementioned ‘Sewer’ (‘Kanał’), ‘Ashes and Diamonds’ (Popiół i diament’), ‘Ashes’ (’Popioły’), ‘Wedding’ (‘Wesele’), ‘The Promised Land’ (‘Ziemia obiecana’), ‘Man of Marble’ (‘Człowiek z marmuru’), ‘The Maids of Wilko’ (‘Panny z Wilka’), ‘Pan Tadeusz’ and ‘Katyń’. The plays he staged at the ‘Stary’ Theatre in Kraków were legendary. Additionally, he has left concrete evidence of his fascination with Japan, as he used the award he was granted by the city of Kyoto to build the Museum of Japanese Art, Manggha, on the banks of the Vistula River opposite Wawel Castle. In Kraków, or to be precise in the cabaret ‘Piwnica Pod Baranami’, Wajda met the scenographer Krystyna Zachwatowicz. They married in 1974. She was his fourth wife, with whom he shared the rest of his life. (b)

polski
Kraków pożegnał wielkiego Andrzeja Wajdę

Andrzej Wajda – najsłynniejszy w świecie polski reżyser filmowy i laureat Oscara za całokształt twórczości – obchodził w mijającym roku bardzo aktywnie jubileusz swego 90-lecia. Na Festiwalu Filmowym w Gdyni jeszcze pokazał swój najnowszy film „Powidoki”. Wkrótce okazało się, że ten obraz będzie się ubiegał o Oscara w kategorii filmów nieanglojęzycznych. I nagle 9 października 2016 r. przyszła tragiczna wiadomość: Andrzej Wajda nie żyje. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. W mieście, z którym był bardzo mocno związany od czasów okupacji hitlerowskiej, żegnały go olbrzymie tłumy.
Andrzej Wajda urodził się w Suwałkach w północno-wschodniej Polsce. Do Krakowa przyjechał w czasie II wojny światowej. Zamieszkał w domu swojej rodziny. Z powodu przynależności do podziemnej Armii Krajowej musiał się ukrywać. W Krakowie po wojnie rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych. Przerwał je po tym, jak zwątpił w swój talent malarski. Zdecydował się studiować reżyserię w Szkole Filmowej w Łodzi.
Karierę samodzielnego reżysera filmów fabularnych rozpoczął od utrzymanego w poetyce socrealizmu obrazu „Pokolenie” z 1955 roku. Potem stworzył ponad 40 filmów fabularnych. Niezwykle mocno wpłynął na kształt polskiej kinematografii. Fascynowała go Polska historia, szczególnie najnowsza. W niej odnajdywał tematy kolejnych filmów. Należał do tych szczęśliwych twórców, którzy poruszali widownię, wywoływali ogólnonarodowe dyskusje, nie pozostawiali odbiorców obojętnymi. Angażował się też w życie publiczne. Przed przełomem z 1989 r. wspierał opozycję antykomunistyczną, był senatorem.
Światowy sukces przyniósł mu „Kanał” (1956), którego akcja rozgrywała się podczas powstania warszawskiego z 1944 roku. Potem przyszły dziesiątki kolejnych filmów, z których wiele znalazło trwałe miejsce w historii światowej kinematografii i reżyserowi wiele najważniejszych nagród filmowych. Obok wspomnianego Oscara (2000 r.) otrzymał m.in. Złotą Palmę w Cannes (1981 r.), Złotego Lwa w Wenecji (1998 r.) i Złotego Niedźwiedzia w Berlinie (2006 r.). Otrzymał wysokie odznaczenia w wielu państwach świata, a w Polsce Order Orła Białego.
Andrzej Wajda był człowiekiem niezwykle aktywnym artystycznie. Stworzył m.in. takie filmy jak „Kanał”, „Popiół i diament”, „Popioły”, „Wesele”, „Ziemia obiecana”, „Człowiek z marmuru”, „Panny z Wilka”, „Pan Tadeusz”, „Katyń”. W Krakowie do legendy przeszły reżyserowane przez niego spektakle w Starym Teatrze. Pozostawił tutaj też widoczny znak swej fascynacji Japonią. Nagrodę przyznaną mu przez miasto Kioto przeznaczył na zbudowanie nad Wisłą, dokładnie naprzeciwko Zamku Królewskiego na Wawelu, Muzeum Sztuki Japońskiej Manggha. W Krakowie, a dokładniej w kabarecie Piwnica Pod Baranami, znalazł scenografa Krystynę Zachwatowicz, swoją czwartą żonę, z którą ożenił się w 1974 roku. Dzielił z nią resztę życia, aż do śmierci.

niemiecki

Andrzej Wajda – der weltberühmte polnische Filmregisseur und Oscar-Preisträger für sein Gesamtwerk – beging im Laufes des Jahres sehr aktiv seinen 90. Geburtstag. Auf dem Filmfestival in Gdynia zeigte er noch seinen neuesten Film „Powidoki“ [„Nachbilder”]. In Kürze wird sich herausstellen, ob sich dieses Werk um den Oscar in der Kategorie der nicht-englischsprachigen Filme bewerben wird. Und plötzlich am 9. Oktober 2016 kam eine tragische Nachricht: Andrzej Wajda lebt nicht mehr. Er wurde im Salwator-Friedhof in Krakau beerdigt. In der Stadt, mit der er seit der Zeit der Hitler-Okkupation sehr stark verbunden war, haben ihn Scharen von Menschen verabschiedet.

Information published at 2 December 2016